ÖZGÜRLÜK YAZARLARI FİLMİNDE HÜMANİZM VE EMPATİ








Erin Gruwell isimli öğretmenin ve öğrencilerinin yazmış olduğu defterlerdeki anılardan ve olaylardan yola çıkılarak 1999 yılında derleme bir kitap yayımlanmıştır. Kitap, Özgürlük Yazarları Günlüğü adı altında yayımlanmıştır. 2007 yılında ise kitaptan uyarlanan Özgürlük Yazarları (Freedom Writers) filmi seyirciyle buluşmuştur. Erin Gruwell, kaynaştırma okulu olan Woodrom Wilson Lisesi’nde sorunların çok yaşandığı ve başarı seviyesinin düşük olduğu 203 numaralı sınıfta göreve başlarmıştır.







İnsanların birbirini ötekileştirdiği dönemde Mrs. G , hümanizmi bir eğitim biçimi olarak benimser. Empatiyi sınıfına aşılayarak farklılıkların bir suç olmadığını öğretir. Mrs. G savaşın ve kaosun eksik olmadığı o dönemde hayata öfke ile bakan öğrencilerini yalnız bırakmamıştır ve onları hayata bağlamaktan vazgeçmemiştir.


Öğrenciler, seçemedikleri fiziksel özelliklerinden dolayı sadece kendi ırkındaki öğrencilerle vakit geçirirler. Bu yüzden sosyal çevreleri yoktur. Mrs. G öğrencilerine sosyal bir ortam oluşturmak için elinden geleni yapmıştır. En önemlisi ise birkaç öğrencinin siyahi bir öğrenciyi çizip sınıftakilerin o öğrenci ile dalga geçtiği zaman yaptığı konuşmasıdır. Mrs.G ayrımcılık ve psikolojik şiddetlerin kaynağı olan soykırımdan bahseder. Fakat öğrencilerinin soykırımın ne anlama geldiğini bilmediklerini fark eder. Soykırım yaptıklarını ve soykırımın içinde bulunduklarından habersizdirler. Mrs. G öğrencilerine farklılıkların bir soru olmadığını anlatma konusunda kararlıdır ve uzun bir süre öğrencileriyle doğru iletişim için çaba sarf eder. 


Öğrencilerine kitap okuma alışkanlığı aşılamıştır. Özellikle, ırkçılık açısından önem taşıyan Anne Frank’ın eserlerini öğrencilerine okutmak istemiştir fakat okulda yüksek not ortalamasına sahip olan öğrenciler okul kütüphanesindeki yeni kitaplardan faydalanabilir iken 203 numaralı gibi sorunlu öğrenci sınıfları yeni kitaplardan faydalanamamaktadır. Özgürlük yazarları  bu sınıfların göz ardı edilmesini de eleştirmiştir. Mrs. G öğrencilerinin okumasını istediği kitapları ek işler yaparak almıştır. Ayrıca onları kendi yaşadıkları olaylarla ilgili empati kurabilecekleri bir müzeye götürmüştür. Vermiş olduğu emekle öğrencilerinin güvenini kazanmıştır. Öğrenciler uzun bir aradan sonra ilk kez kendilerini bir yere ait hissetmişlerdir.







Mrs. G öğrencilerine birlik olmayı aşılamıştır. 203 numaralı sınıf onlar için ev, aile olmuştur. Mrs. G empatik yöntem ile farklılıkları ortadan kaldırmayı başarmıştır. Öğrencilerinin yaşadıklarını anlatabileceği bir alan oluşturmak için onlara defter vermiştir ve öğrencilerinin güven hissedebilmesi için defterlere özel kilitli dolaplar oluşturmuştur. Öğrenciler önemsendiklerini fark ederler. Mrs. G’nin sınıfta oynattığı oyunlar ve sıkça yaptığı açıklamalar sayesinde öğrencilerin empati kurmasını sağlar. Yaşadıkları olaylarda benzerlikler görürler. Ayırıcı tavırlarını bir kenara bırakmışlardır ve bütünlük kurmuşlardır. Mrs.G öğrencilerine Hümanist eğitim anlayışı kapsamında, olumlu bakış açısıyla ve empatiyle yaklaştığı için güvenli bir öğrenme ortamı sağlamıştır.


Öğrenciler Anne Frank’e ait anıları okurken empati kurmuşlardır. Kitaptaki acıları, yaşananları, duyguları kendi hayatlarıyla özdeşleştirmişlerdir. Öğrenciler her türlü ayrımcılık düşüncelerini bu kitap sayesinde aşmışlardır. Okuma alışkanlığı kazanmalarının yanında yazma alışkanlığı da kazanmışlardır. Yaşadıklarını ifade etmekten çekinmemişlerdir. Beraber daha güçlü hissettiklerini fark etmişlerdir. 203 numaralı sınıf birbirini anlayan, yardım eden, güvenen bir sınıf haline gelmiştir. Öğrenciler Mrs.G'den gördükleri anlayışı, davranışları örnek alıp çevrelerine uygulamaya başlamışlardır. Bu filmde hümanist eğitim biçiminin ve empatinin, insanların birbirlerini anlamasında önemli bir yere sahip olduğunu görüyoruz. Mrs. G’nin sabrı ve umudu emekle birleşince öğrencilerinin hayatında büyük bir rol oynadığını da görüyoruz.







Kaynakça


Okul Yöneticilerinin ve Öğretmenlerin Eğitim İçerikli Filmlerin Eğitim Ortamlarına Etkisine İlişkin Görüşleri* Yrd. Doç. Dr. Şahin Oruç1 Yıldız Teknik Üniversitesi Eğitim Fakültesi Deniz Sarıbudak Aydın Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yann Arthus-Bertrand'ın Ruhunuza Dokunan Belgesel Filmi : Human

BİSİKLET HIRSIZLARI VE İTALYAN YENİ GERÇEKÇİLİK AKIMI

Büyülü Bir Macera: Samsara